Het volgende bericht ontvingen we van S. Roos.

Al enige jaren presenteert Veere zich als “Veere Stokrozenstad”. Langs de huizen, in straten en stegen, bloeien links en rechts stokrozen, opzettelijk geplant of spontaan voortgekomen uit zaad dat rondzwierf. En vanaf eind juni staan de stokrozen volop in bloei met een heel scala aan kleuren. Een veel gefotografeerd object voor de vele bezoekers.

Maar hoe lang staan die stokrozen er nog? De gemeente heeft in haar voortdurende drang naar orde en netheid met hard stalen, ronddraaiende borstels de stoepen en straatranden schoon gedraaid en ontdaan van het onkruid. Daarbij moesten vaak ook stokrozen voor wijken en restten er niets meer dan zielige plantknobbels als overblijfsel van de eens zo fiere stokroos. Was het niet een kleine moeite om met de stalen guillotine uit te wijken voor ons?

Gelukkig zijn we in het Stokrosarium bij de Grote Kerk veilig. De koppensnellers lopen vast in het gras en kunnen ons daar niet bereiken. Vele stokrozen zijn daar al heen gevlucht en wachten angstig de verdere ontwikkelingen in de stokrozenstad af. Als de rust is weer gekeerd zullen ze zeker terugkomen.

Daarom, stokrozen: sta op en verenig u in het Stokrozen Bevrijdings Front (SBF). Wij willen leven, groeien en bloeien en ons verder verspreiden door Veere. Inwoners van Veere, verzamel ons zaad in augustus en spreid het door Veere!

Namens de Veerse stokrozen

S. Roos